CAK en indicatie voor zorg: hoe werkt het?
CAK, CIZ, Wmo, Zvw en Wlz: het systeem ontrafeld
Wie voor het eerst zorg aanvraagt, krijgt al snel met afkortingen te maken: CAK, CIZ, Wmo, Zvw, Wlz. Het lijkt een ondoordringbaar woud, maar in feite zit er een logica achter. In dit artikel leggen we uit wat het CAK doet, hoe een indicatie tot stand komt en hoe de eigen bijdrage wordt berekend.
Met deze kennis weet je waar je moet zijn voor welke vraag, en voorkom je dat je van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Wat doet het CAK?
Het CAK (Centraal Administratie Kantoor) is een zelfstandig bestuursorgaan van de overheid dat zich bezighoudt met de uitvoering van regelingen rondom zorg. De belangrijkste taak voor de meeste burgers: het innen van de eigen bijdrage voor verschillende zorgwetten.
Ieder jaar berekent het CAK opnieuw wat je moet bijdragen aan je zorg. Die berekening gebeurt automatisch op basis van gegevens van de Belastingdienst, het CIZ, je gemeente en je zorgverzekeraar. Je krijgt vervolgens een beschikking: een brief waarin staat wat je per maand moet betalen.
Het CAK doet daarnaast nog meer: het regelt onder andere de financiering van compensatie voor chronisch zieken en gehandicapten, en voert betalingen uit voor wanbetalers van de zorgverzekering.
Wie geeft welke indicatie af?
Belangrijk om te weten: het CAK indiceert geen zorg. Het bepaalt alleen wat je betaalt. De indicatie — dus wie wat voor zorg krijgt — wordt afgegeven door verschillende partijen, afhankelijk van de soort zorg:
- Gemeente (Wmo) — voor huishoudelijke hulp, hulpmiddelen en woningaanpassingen.
- Wijkverpleegkundige (Zvw) — voor persoonlijke verzorging en verpleging aan huis.
- CIZ (Wlz) — voor langdurige intensieve zorg (verpleeghuis, kleinschalig wonen).
- Huisarts — voor verwijzing naar specialistische medische zorg en hulpmiddelen.
Wmo: gemeente en CAK
De Wet maatschappelijke ondersteuning regelt huishoudelijke hulp, dagbesteding, individuele begeleiding en hulpmiddelen. De aanvraag begint bij de gemeente met een Wmo-melding. Een Wmo-consulent komt op huisbezoek voor het keukentafelgesprek en bepaalt welke ondersteuning passend is.
Voor Wmo-zorg geldt sinds 2019 een abonnementstarief: ongeacht je inkomen en vermogen betaal je een vast bedrag van rond de 21 euro per maand aan het CAK. Dat is fors lager dan vóór 2019, toen mensen met hogere inkomens soms honderden euro's per maand kwijt waren.
Wijkverpleging via Zvw
Persoonlijke verzorging en verpleging aan huis vallen onder de Zorgverzekeringswet (Zvw). De wijkverpleegkundige bepaalt zelf welke zorg nodig is en hoeveel uur per week. Hier komt het CAK niet in beeld: de zorgkosten worden direct betaald door de zorgverzekeraar en gaan niet ten koste van het eigen risico.
Dit maakt wijkverpleging een laagdrempelige vorm van thuiszorg: snelle indicatie, geen eigen bijdrage, geen extra administratie van het CAK.
Wlz: CIZ en CAK
De Wet langdurige zorg is voor mensen die 24 uur per dag toezicht of zorg nodig hebben. De indicatie komt van het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg). Lees ons artikel Wlz-indicatie aanvragen voor de stappen.
Met een Wlz-indicatie kun je kiezen voor verblijf in een instelling, een volledig pakket thuis (vpt), een modulair pakket thuis (mpt) of een persoonsgebonden budget (pgb). In alle vier de varianten betaal je een eigen bijdrage aan het CAK, gebaseerd op inkomen en vermogen.
Hoe wordt de eigen bijdrage berekend?
Voor de Wlz gebruikt het CAK het verzamelinkomen van twee jaar geleden plus 8% van het vermogen boven het heffingsvrije bedrag. Voor de eerste vier maanden geldt de lage eigen bijdrage, daarna de hoge eigen bijdrage. De maximale eigen bijdrage in 2026 ligt rond de 2.700 euro per maand voor de hoogste inkomens.
Voor de Wmo geldt het abonnementstarief van rond de 21 euro per maand, ongeacht inkomen of vermogen. Voor wijkverpleging betaal je niets via het CAK.
Het CAK heeft een online rekenhulp waarmee je een schatting kunt maken van wat je gaat betalen. Dat scheelt verrassingen achteraf.
Tips bij het CAK-traject
- Bewaar alle brieven van het CAK in een aparte map of digitale folder.
- Controleer de berekening — fouten komen voor en zijn corrigeerbaar.
- Maak bezwaar binnen zes weken als je het niet eens bent met de beschikking.
- Kun je de eigen bijdrage niet opbrengen? Vraag uitstel of een betalingsregeling aan.
- Bij ernstige financiële problemen: vraag de hardheidsclausule aan.
- Verandert je inkomen sterk? Meld dit aan het CAK voor een herberekening.
Veelgestelde vragen
Wat is het CAK?
Het CAK (Centraal Administratie Kantoor) is een overheidsorganisatie die de eigen bijdrages voor zorg int. Het CAK berekent op basis van inkomen en vermogen wat je betaalt voor Wmo-, Wlz- en wijkverpleging-zorg.
Wat is het verschil tussen CAK en CIZ?
Het CIZ stelt indicaties voor de Wlz vast (welke zorg je krijgt). Het CAK regelt de financiële afhandeling (wat je betaalt). Twee verschillende instanties met verschillende rollen.
Hoe wordt mijn eigen bijdrage berekend?
Het CAK gebruikt jouw verzamelinkomen en vermogen van twee jaar geleden, gegevens uit de Belastingdienst en je huishoudsituatie. Voor de Wmo geldt een vast abonnementstarief van rond de 21 euro per maand.
Wie geeft een indicatie voor wijkverpleging af?
De wijkverpleegkundige zelf stelt de indicatie voor wijkverpleging vast. Daarvoor hoef je niet langs het CIZ. Voor Wlz-zorg gaat het wel via het CIZ.
Wat doe ik als ik het niet eens ben met de eigen bijdrage?
Bel of mail het CAK voor uitleg. Als je het niet eens bent, kun je bezwaar maken binnen zes weken na ontvangst van de beschikking. Bij ernstige financiële problemen kun je een hardheidsclausule aanvragen.
Conclusie
Het Nederlandse zorgstelsel kent veel afkortingen, maar als je weet wie wat doet, wordt het overzichtelijk. Het CAK is jouw aanspreekpunt voor alles wat met de eigen bijdrage te maken heeft. De indicatie komt van de gemeente, de wijkverpleegkundige of het CIZ — afhankelijk van het soort zorg dat je nodig hebt.
Heb je specifieke vragen? Bel het CAK (0800-1925) of raadpleeg jouw gemeente of zorgverzekeraar. Hoe eerder je het traject in gang zet, hoe minder verrassingen achteraf.
